donderdag 23 maart 2017

Muziekavond in de Bunthoef: tipje van de sluier

Na het blogje van 1 februari over het organiseren van een leuke en gezellige muziekavond in de Bunthoef, kwamen er tal van ideeën binnen: per e-mail, via social media en uiteraard ook via persoonlijk contact. 

Afgelopen woensdag zetten Wilma, Arno, Eugene en ik daarmee de muziekavond in de steigers. We kregen daarbij de hulp van Twan die zich spontaan had aangemeld als geluidstechnicus voor de muziekavond.


Ik mag nog niet alles verklappen maar ik zou bij vrijdag 19 mei maar alvast een aantekening in de agenda maken dat er die avond in de Bunthoef iets bijzonder gezelligs te beleven is, iets met de Eetkamer van Eugene en iets met muziek.

En psssst, denk alvast ook eens na welk nummer heel erg veel voor jou betekent en waarom.

Meer nieuws volgt binnenkort. Het je het genoteerd? 19 mei.

Peter de Kock

woensdag 22 maart 2017

Over een maand start in Oosterheide bijenlint 2017

Nog precies een maand en dan gaan we in Oosterheide voor het vierde jaar van start met het bijenlint. 
22 april, precies op de landelijke zaaidag, zaaien we het veld naast Activiteitencentrum de Bunthoef weer in. Dit veld wordt een dag eerder grondig voor ons voorbereid door !GO.

We starten 22 april om 10:00 uur. Na afloop gaan we in 'de Huiskamer' op Zuiderhout gezellig een lekker bakkie koffie drinken.

Net als andere jaren zorg ik weer voor het zaaigoed:


Gereedschap dat we kunnen gebruiken zijn wat emmers en harken, neem die dan mee als je die hebt. We gaan eerst de grootste losse graszoden verwijderen (vandaar de emmers), harken, zaaien en daarna nog een beetje harken.

Heb je zin om 22 april mee te helpen met het bijenlint naast de Bunthoef? Mail me dan even via netwerkoosterheide@gmail.com .

6,5 kilo zaaigoed is natuurlijk veel te veel voor het bijenlint naast de Bunthoef, een groot gedeelte hiervan gebruiken we iets later in het voorjaar voor het veel grotere bijenlint aan de Everdenberg. Is het veld naast de Bunthoef een paar honderd vierkante meter, dat aan de Everdenberg is een paar duizend vierkante meter.

Om die klus aan de Everdenberg te klaren krijgen we net als vorig jaar de hulp van  loon- en verhuurbedrijf J.A. Bruygom uit Hoenzadriel. Daar zijn we natuurlijk hartstikke blij mee want zo'n groot veld krijgen we zonder professionele hulp niet ingezaaid.

Maar wat zou het fijn zijn als zich voor het bijeenlint 2018 een Oosterhouts bedrijf zou melden dat in staat en bereid is een veld zaaiklaar te maken. Interesse?  Mail me ook hiervoor via netwerkoosterheide@gmail.com

Naast het bijenlint bij de Bunthoef en dat aan de Everdenberg is er misschien nog een derde locatie maar die wil ik binnenkort eerst even bekijken.

Nog een maand en dan zaaien we weer een heleboel bloemen in voor die oh zo nuttige bestuivers : bijenlint 2017.

Peter de Kock

zaterdag 18 maart 2017

De laatste blog over de buurtmoestuin

Ik stop met mijn bijdrage aan de buurtmoestuin Oosterheide. Zo, dat is eruit. Leuk is het niet, wel nodig of beter gezegd: onafwendbaar. Natuurlijk, ik kan altijd doorgaan, er nog een jaartje aan vastknopen maar dat had ik me een jaar geleden al voorgenomen, het nog een jaartje aanzien. En dan komt het moment om een beslissing te nemen. 
 
De buurtmoestuin: het begin
Die beslissing was het hele vorige jaar al in de maak toen ik moest vaststellen dat ik de enige was die nog actief een vak beheerde in de buurtmoestuin. Het jaar daarvoor was juist zeer hoopvol geweest, vier volwassenen met ieder een vak en nog een aantal actievelingen uit groep acht van de Ontdekking. En dan denk je: hey, als we dat nou verder kunnen uitbouwen, dan..... Maar het liep anders want het liep niet.  

7 oktober heb ik de Ontdekking verteld er in maart 2017 mee te stoppen. 3 maart heb ik voor het laatst in de buurtmoestuin staan spitten om het vak waar ik al die tijd voor heb gezorgd weer netjes op te leveren. Als laatste stap leverde ik de sleutels van de watervoorziening in.

De buurtmoestuin Oosterheide, het mooiste, grootste en meest ambitieuze project waar ik de afgelopen jaren bij betrokken ben geweest. Een project ook dat de ambities, zo moet ik achteraf  vaststellen, niet heeft kunnen waarmaken. 

Het aanbod van de Rabobank om in mei 2014 tijdens de vrijwilligersdag te komen helpen met het aanleggen van de buurtmoestuin was te mooi om te weigeren. Ik vertel de anekdote nog regelmatig als voorbeeld van hoe je met iets kleins iets groots in beweging kunt zetten.

In april 2014 waren Elles en ik op gesprek bij de toenmalige directrice van de Ontdekking. Zij had een hele grote mooie droom: een buurtmoestuin waar mensen uit de wijk samen met school groenten verbouwen waarmee in een nog op te richten kookcafé op school gezonde lunches voor de kinderen worden bereid.

Aan rapporten geen gebrek, alles was geschreven en beschreven, tot en met de menukaart toe. Alleen: er was geen buurtmoestuin en geen kookcafé. Dus ja, dan maar erover bloggen wat voor mij vaak een goed begin is van iets nieuws.

Dat blogje over de buurtmoestuin werd gelezen door een journaliste van BN DeStem en die schreef er een artikel over in de krant. Dat artikel werd weer gelezen door Rabobank Amerstreek die net op zoek waren naar een project voort hun vrijwilligersdag. Of ze met 25 personen konden komen helpen met het aanleggen van de buurtmoestuin?

Dan zeg je JA GRAAG! en dat zou ik nu weer zeggen. De buurtmoestuin kreeg hierdoor een kickstart maar.....er was door deze snelle start nog geen community die voor de buurtmoestuin wilde zorgen. Wel een buurtmoestuin maar geen mensen, en dan weet je dat het lastig wordt.

Een verhaal bedacht, de filosofie van de buurtmoestuin:

De buurtmoestuin is een uitnodiging om vanuit vrijheid en blijheid bij te dragen. De buurtmoestuin als samenleving van de toekomst: er is geen baas. De buurtmoestuin als veld van alle mogelijkheden. We werken met de middelen die beschikbaar zijn: de 'Sagrada Familia' aanpak.

En ik gebruikte het boek 'De filosofie van de heuvel' van Ilja Leonard Peiffer: Van een moeizame beklimming leer je meer dan van een makkelijke afdaling en de weg is belangrijker dan het doel.

Mooie woorden, nog steeds, maar Ilja bereikte zijn doel: op de fiets naar Rome. En de buurtmoestuin, dat werd inderdaad een moeizame beklimming maar zonder dat het doel werd bereikt. Er is wel veel geleerd, dat wel.

Belangrijkste wat ik geleerd heb: begin met de community, begin met de mensen en maak daarna een klein stukje buurtmoestuin van desnoods een paar vierkante meter. Bouw van daaruit verder als  daar genoeg mensen voor zijn. En als het niet lukt een community te vormen, dan is er domweg geen behoefte aan een buurtmoestuin, hoe mooi de droom of het verhaal ook is.

Ja goh, de factor toeval. De ene keer valt ie gunstig zoals met de hulp van de Rabobank en de andere keer ongunstig. Toeval dat bepaald ongunstig uitpakte was het vertrek van de directrice van de Ontdekking. Als degene uit wiens hart en ziel een project is ontstaan vertrekt, verandert alles. Daarna kwam een nieuwe directrice, daarna een interim directeur en sinds kort is er weer een andere directrice. Dat maakt de continuïteit van een project erg lastig: met elke wisseling van de wacht lijkt er een stukje van de oorspronkelijke droom te verdwijnen.

Naïviteit, ja ook dat speelde, bij mij dan. Ik dacht echt dat iedereen die zei interesse te hebben om mee te doen met de buurtmoestuin, dat ook echt ging doen. Maar no way, de stap van interesse hebben naar ook echt doen is blijkbaar groot, veel groter dan ik dacht. 

Hoe het nu verder gaat met de buurtmoestuin weet ik niet. De Ontdekking denkt na over een andere bestemming voor dit stuk grond. Komt daar een idee uit voort dat ik leuk vindt en kan ik daarin een rol vervullen die me ligt, dan doe ik zeker weer mee. Op 14 januari vertelde de toenmalige interim directeur voor de ORTS radio dat de Ontdekking bezig is wat meer leven in de buurtmoestuin te krijgen. Als dat betekent dat dit project wordt voortgezet kan ik dat alleen maar toejuichen.

Is de buurtmoestuin een mislukking? Zo voelt het eerlijk gezegd wel. Er is in drie jaar tijd op en rondom dit stuk grond dan ook zoveel gebeurd dat het pijnlijk is te constateren dat de droom voorbij is. Een mooie droom is een kostbaar geschenk maar als er onvoldoende mensen zijn die deze droom delen blijft de droom een droom en wordt het geen realiteit.

De buurtmoestuin: het einde (?)

Iedereen die in de buurtmoestuin heeft gestaan, niet aan de zijlijn om commentaar te leveren maar erin om mee te helpen: you rock! Deze wijkblog staat vol van de getuigenissen van hoeveel moois de buurtmoestuin heeft voortgebracht. Het waren drie rijke jaren maar ze zijn voorbij. Bedankt allemaal.

Peter de Kock

zondag 26 februari 2017

ZAPZATERDAG 25 februari 2017

Carnaval hier in Kaaiendonk en dan denk je dat de opkomst misschien wat minder is maar no way! We waren er zaterdag weer voor een stevig rondje zwerfafval opruimen.

Met de strijdkreet van René Rövekamp 'Hé, gij daor, zulle we d'r saome inne vatte?' gingen we om tien uur vanaf de Bunthoef op pad om d'r intje te vatte. Het werden er iets meer...





 Waarom ballonnen oplaten echt geen feestje is? Daarom:

 

40% minder zwerfafval, dat wil toch iedereen? Statiegeld op plastic flesjes en blikjes krijgt dat voor elkaar:  


McD heeft de gouden tip helaas nog niet gelezen of is nog druk bezig met de implementatie ervan.


Oh ja, waarom we dit doen:? Nou ja, daarom:


Toch maar weer mooi 18 zakskes vuil van de straat geruimd: 72,4 kilo.


Afsluiten doen we als altijd gezellig met een lekker bakske


Bunthoef, bedankt voor jullie gastvrijheid. En Zappers, jullie bedankt voor deze opruimactie en alle gezelligheid natuurlijk. Een fijne carnaval allemaal.

Peter de Kock

woensdag 22 februari 2017

Repair Cafe Oosterhout op zaterdag 25 februari 2017

Repair Cafés groeien!

Al zeven jaar groeit het aantal Repair Cafés. Inmiddels zijn het meer dan 1.180 Repair Cafés verspreid over 30 landen! Ook het Repair Café Oosterhout groeit sinds het oprichtingsjaar van de Stichting in maart 2014. Tijdens onze volgende bijeenkomst in februari a.s. verwachten wij de 2014e bezoeker te mogen ontvangen.

Doet u ook mee met het repareren van uw kapotte spullen in plaats van ze weg te gooien en daardoor ons milieu en grondstoffen te sparen? Dat kan tussen 10.00 en 14.00 uur in Activiteitencentrum De Bunthoef op zaterdag 25 februari 2017. 


Er is gereedschap en materiaal aanwezig om alle mogelijke reparaties uit te voeren. Reparaties op textiel, kleding, computers, meubels, fietsen en andere zaken met wielen denk aan een rollator, kinderwagen, buggy of rolstoel, elektrische apparaten, serviesgoed, speelgoed, sieraden, naaimachines. Ook het slijpen van scharen en messen of klein gereedschap is mogelijk.


Ervaren, vrijwillige reparateurs zullen de reparatie samen met u verrichten als u wilt. Toegang, reparatie en parkeren is gratis. Eventueel benodigde nieuwe materialen of onderdelen zijn voor eigen rekening.

U bent van harte welkom, wij helpen u graag op de zaterdag 25 februari tussen 10.00 en 14.00 uur.

Bijzonderheden, meer informatie, onze vacatures en contactgegevens:
De klokkenmaker is deze maand helaas afwezig.
Internet: www.repaircafe-oosterhout.nl en www.repaircafe.org
Facebook:  www.facebook.com/repaircafe.oosterhout
Twitter: @repaircafe0162

Willy

woensdag 15 februari 2017

Interview met de wijkagent: Aad van Wensen

Geboren in Klundert en altijd woonachtig en werkzaam geweest in Breda waarvan de laatste 10 jaar als wijkagent. Houdt van voetbal, zaalvoetbal, fitness en bezig zijn met lichaam en geest want balans is voor zijn vak heel belangrijk. Hij is getrouwd, heeft drie kinderen en drie kleinkinderen met wie hij tijdens zijn vaste opadag graag een potje mag voetballen en die hem al van alles wijs maken wat je zoal met een telefoon kunt doen.

Ondertussen is hij alweer twee jaar wijkagent in Oosterheide. Woensdag 1 februari sprak ik hem in de Bunthoef: Aad van Wensen.


Hoe ben jij politieagent geworden?
Tja, je komt van school af en je weet eigenlijk niet wat je moet gaan doen. Dan heb je een oom bij de brandweer en een oom bij de politie en die zeggen je allebei: we hebben vacatures.

Ik heb toen gesolliciteerd en kon bij allebei komen: brandweer Breda of politie Breda. De doorslaggevende trigger was eigenlijk de leukste oom en die was politieagent. Je bent dan 17, 18 jaar en nog erg jong maar ik wilde altijd al iets met actie en met mensen bezig zijn. Eerlijkheid, rechtsgevoel, mensen willen helpen spraken mij altijd al aan.

''Bij de politie ga je vanuit je roeping, net als de brandweer, het onderwijs en de zorg.''

Hoe kwam jij als wijkagent in Oosterhout terecht?
Ik heb altijd in Breda gewoond en gewerkt tot er een moment kwam dat ik me ging afvragen of ik niet iets anders wilde want er zijn nog zoveel andere leuke dingen.

Toen kwam ik uit op Oosterhout, een beetje de stap van stad naar dorp. Ik heb drie jaar bij de noodhulp gezeten, incidentenmanagement gedaan, ploegbrigadier geweest en veel op de motor gereden. Tot er in Oosterheide een vacature kwam als wijkagent. Ik wilde graag in Oosterhout blijven want het bevalt me hier. 
In Oosterheide had ik me al een beetje verdiept. Dat is een hele diverse wijk, een beetje vergelijkbaar met Breda noord waar ik vandaan kwam. Een hele mooie wijk waar heel veel te halen valt en ook veel te doen is. Ik heb toen heel bewust gekozen voor Oosterheide en nog geen moment spijt gehad.

Ik heb een geweldige tijd gehad in Breda. 27 jaar bij de ME gezeten, 25 jaar NAC gedraaid, de horeca altijd gedaan. En dan kom je in een dorp, in een setting zo van: doe maar gewoon. Eerst eten zeggen we hier gekscherend. Hier hebben ze nog respect voor je, meer dan in de stad. Oosterhout is nog heel netjes, heel mooi.

''Oosterhout is echt gemoedelijk, een stad is hard.''

Dat was voor mij ook meteen de indicatie: ik blijf hier. Hier heb je ook het gevoel dat je nog iets kunt betekenen en kunt veranderen. In een grote stad is de cirkel van invloed veel kleiner. In Breda gaat alles over met zoveel schijven, zoveel mensen ook die zich ergens mee bemoeien. Hier loop je wat gemakkelijker het gemeentehuis binnen en heb je sneller contacten, dat werkt beter.

Hoe was jouw eerste kennismaking hier in de wijk?
Ik begon op nul. Je lost een andere politieagent af maar bij de politie is de overdracht niet zo dat je samen nog een maand of een week samen op pad gaat. Zoek het maar uit was het eigenlijk.

Op nul beginnen is helemaal niet erg, je gaat dan twee jaar investeren in jezelf en in de wijk. Ik heb nu twee jaar gepionierd in de wijk en nu komen de jaren om te gaan oogsten.

Pionieren houdt in contacten leggen: welke mensen kun je vertrouwen en welke mensen niet? Tegen wie kun je dit zeggen en tegen wie kun je dat zeggen? Welke mensen gaan met jouw gedachten mee en welke mensen zijn terughoudend of zitten in de weerstand? Al die dingen moet je uitzoeken, je moet sterke mensen uit de wijk zien te vinden waar je allemaal hetzelfde doel mee hebt. Dat doel is een veilige en leuke wijk waarin het voor iedereen goed is om te leven en te wonen. De wijkagent draagt daar een steentje aan bij maar heeft daar ook de bewoners en instanties bij nodig.

Wat betekent oogsten dan voor jou?
Voor mij betekent oogsten iets in de wijk wegzetten en dat het daarna door mensen zelf wordt opgepakt of door collega’s.

Bijvoorbeeld de samenwerking met handhaving. Een jaar geleden heb ik dat leven ingeblazen. De politie werkte eigenlijk nooit samen met handhaving maar we werken eigenlijk aan hetzelfde: een veilig en leefbaar Oosterhout. Ik ben toen met handhaving in contact getreden en daar is iets moois uit voortgevloeid.

Handhaving heeft per wijk twee handhavers, ofwel extra ogen en oren voor de wijkagent. In Oosterheide heb ik nu hulp van Hans en Dave, daar kan ik meldingen aan kwijt zoals een geparkeerd staande vrachtauto, geluidsoverlast of een blaffende hond. Daar hoef ik dan niet zelf naar toe, dat kunnen de handhavers ook.

Waar houdt een wijkagent zich zoal mee bezig?
Vroeger fietste de wijkagent altijd door zijn wijkje en die was altijd in zijn wijk. De wijkagent van tegenwoordig, wijkagent 2.0, is meer de regisseur vanuit de politie. Die moet overal op letten: ondermijning, witwassen, crimineel gedrag, radicalisering, maatschappelijke punten maar ook handhaving en verkeer. Een heel brede taakstelling hebben we gekregen. Dat kun je niet alleen en daarom heb je collega’s nodig die je daarbij in de wijk kunnen helpen. Dat zijn de handhavers en jonge collega’s van de cluster Oosterhout.

Je hebt in Oosterhout acht wijkagenten en die vallen allemaal onder een cluster van in totaal 30 personen. Acht hiervan zijn dus wijkagent en die andere 22 draaien noodhulp, die draaien nachtdienst, die draaien horeca en die draaien NAC. Dus uiteindelijk heb je van die 22 slechts één of twee keer in de week een paar jongens en meiden die met een opdracht de wijk in kunnen.

Ik heb assistentie van deze jonge agenten en van de handhavers maar dat is te weinig. Als je weet dat de wijkagent eigenlijk voor 80% in de wijk moet zijn, dat staat in de politiewet en is door de minister bepaald, en het wel eens andersom is in drukke maanden, dan frustreert dat best wel.

''De landelijke politiek moet beslissen dat er meer agenten bij moeten komen.''

Wat zou er dan moeten veranderen zodat jij je werk nog beter kan doen?
Dan kom je bij de politiek terecht want dat is meer mensen, meer blauw. We hebben dan wel een groot team, 120 man, maar we hebben een groot werkgebied van de Gorinchemse brug tot aan Breda. Iedereen op het politiebureau hier in Oosterheide samen met een kleine dependance in Nieuwendijk doen dat hele gebied en moeten we alles doen wat gevraagd wordt. Dat geeft flink capaciteitsverlies waardoor er maar weinig overblijft voor de wijk en ik blij mag zijn als ik 50 - 60% van mijn tijd in de wijk kan zijn. Dat is te weinig, als je goed in de wijk wilt blijven zitten, in de haarvaten en dingen wilt signaleren, dan moet je 80% in de wijk zitten. De landelijke politiek moet beslissen dat er meer agenten bij moeten komen.

Onze eigen burgemeester kan ook een belangrijke rol spelen. Wij zetten bijvoorbeeld met Oud & Nieuw elk jaar veel politiemensen in om te assisteren in Veen. Onze burgemeester zou eens kunnen zeggen: luister eens, de afgelopen twee jaar is er in Oosterhout van alles gebeurd want ik had hier te weinig politieagenten. Ik wil vanuit Veen wat mensen terug want ik wil hier politie hebben. De burgemeester moet hierover in conclaaf met onze teamchef van politie dat ze in Veen wat minder mensen krijgen. 

Afgelopen jaar hebben we met de kerstvakantie geïnvesteerd, elke avond had de wijkagent dienst en waren er ook handhavers. We hebben dat met succes volgehouden van 23 tot 30 december en er gebeurde nauwelijks iets, nog geen ruit kapot en ook heel weinig vuurwerkoverlast. En toen kwam 31 december en gingen er een aantal de wijk slopen. Dan merk je dat je te weinig politie hebt. Dan kun je het niet meer af met alleen de wijkagent, heel zonde.  

Met wie werk jij zoal samen?
Met Thuisvester vooral en dan heel praktisch: samen met de huismeester Ivica en de woonconsulent Carien de wijk in. Met de jongerenwerkers Roos en Jamie overleg ik ook regelmatig. De Bunthoef, met Arno en Nanny als er wat is. De winkeliersvereniging, als er wat is dan weet Ron of Wil of wie dan ook mij wel te vinden.

Buurtpreventieteams, die in de  Componistenbuurt, Burgemeestersbuurt en de Warande bestaan al wat langer. Ook aan de andere kant van de wijk komen op dit gebied wat ontwikkelingen zoals in de Bloemenbuurt en misschien in de Schrijversbuurt wordt ook iets opgestart. Men ziet wel in dat buurtpreventie en WhatsApp groepen heel belangrijk kunnen zijn.

Scholen vooral, korte lijntjes met scholen. De Ontdekking is daarvan een heel mooi voorbeeld, waar ik regelmatig kom. En verder de Moskee, de Bunthoef, het Sociaal WijkTeam en natuurlijk ook het jeugdinternaat Lievenshove waar best schrijnende gevallen spelen.

Met de Katjeskelder heb ik  goede contacten. En dan recreatieoord de Warande  natuurlijk, het recreatieoord valt ook onder mij.

Dit netwerk staat en als die mij bellen of een berichtje sturen, dan krijgen ze altijd antwoord, ook al ben ik vrij. Het vertrouwen is er dat als ze me bellen dat het niet voor niet is en dat er andersom ook vertrouwen is dat ik antwoord geef.

Waarvoor kunnen mensen bij jou terecht?
Menen kunnen altijd contact met me opnemen als ze ergens mee zitten. We kijken dan samen wat er speelt en waar dat mee te maken heeft. Als mensen niet weten bij wie ze terecht kunnen, kunnen ze in principe altijd de wijkagent raadplegen. Wij kunnen ze dan afhankelijk van wat er speelt bijvoorbeeld doorverwijzen of naar een sociaal wijkteam of naar maatschappelijk werk of wie dan ook. In principe is de politie de 24-uurs vraagbaak. Dat is agent 2.0, een sociale functie, een doorverwijsfunctie. We lossen niet alles op maar we kunnen wel samen nadenken hoe je iets het beste kunt aanpakken.

De wijkagent is het beste te bereiken via telefoon: 0900 - 8844. De mail, via www.politie.nl kun je een contactformulier invullen waarmee je met mij kunt communiceren en via Twitter wa_oosterhout02 kan ook. Je kunt natuurlijk ook altijd naar het politiebureau, Europark 30 toe komen om met mij contact te zoeken.

''Het is DE wijk waar ik wil werken, het is een stadje op zich, alles is er aanwezig.''

Wat vind jij bijzonder aan Oosterheide?
Vooral de diversiteit, het aantal soorten bewoners. rijk en arm, een groot verschil in Oosterheide. Van moskee tot woonwagenkamp, van jeugdinternaat tot recreatieoord, het is zo mooi en divers.  Het mooie winkelcentrum Zuiderhout en de Bunthoef, zijn het hart van de wijk. Het is DE wijk waar ik wil werken, het is een stadje op zich, alles is er aanwezig. Ik hoop hier nog jaren te werken, mogelijk tot aan mijn pensioen.

Soms heb je natuurlijk een buurt zoals de Schrijversbuurt waar het een beetje fout gegaan is doordat Thuisvester, in het verleden, klakkeloos mensen in de relatief goedkope huurwoningen plaatste. Wat krijg je dan voor gezinnen naast elkaar? Zonde, daar is het een beetje fout mee gegaan, wat tijd kost om dat weer te veranderen. De renovatie van deze buurt is het begin van het herstel.

Wat zijn jouw zorgpunten?
Mijn zorgpunten liggen bij de jeugd. Wat heeft de wijk nou te bieden voor de jeugd tussen de 14 en 18? Hier in de B2, de jongerenruimte in de Bunthoef, heb je wel kinderen van groep 5, 6, en 7 die bij Roos willen komen, meiden en zo, perfect. Alleen de jongens die raak je kwijt. De zorg zit wel bij de jeugd, die moeten we in de gaten houden en monitoren met z’n allen, alle denkbare instellingen moeten daar iets mee doen.

En ook de ouderen, als je daar achter de voordeur komt zie je regelmatig vervuiling en vereenzaming, dat vind ik wel eens schokkend. Die probeer ik dan contact te brengen met  het sociaal wijkteam.

''Ik heb bij de gemeente aangegeven: wil je eind van dit jaar weer problemen krijgen in de wijk, dan moet je vooral niks doen. Als je wat investeert heb je kans op minder ellende.''

Je hebt daar een tijdje geleden een opmerkelijke tweet over verstuurd:
Aandachtspunt voor de gemeente: #wijkOosterheide en #wijkSlotjes meer investeren, meer zorg en aandacht nodig voor deze wijken komend jaar!

Dat moet je heel breed zien, dat we met z’n allen aandacht moeten hebben voor de jeugd en voor ouderen. Wat hebben we in de wijk en waar is behoefte aan, die dingen zijn nooit goed afgestemd.

Het is nodig dat de gemeente vooral de doelgroep jeugd benadert: waar hebben zij behoefte aan?  Hebben ze behoefte aan een avond dat bijvoorbeeld de jongerenruimte in de Bunthoef open is, dat ze b.v. op vrijdag terecht kunnen van 19 tot 23 uur? Of misschien een Johan Cruijff court net als in de Slotjes? Dat soort zaken zijn nooit gepolst bij jongeren. Rondhangen op straat of bij de Ontdekking is wel leuk maar dat verveelt op een gegeven moment.

Maar als je ze iets kunt bieden, als is het maar 1x per week…. De Ontdekking gaat er nu ook voor open staan: misschien moeten wij door de week ’s avonds de school open doen zodat de jeugd daar iets kan gaan doen of zo. Ze hebben daar mooie ruimtes voor. Binnenkort is er weer met diverse partijen overleg in de Ontdekking: wat hebben we in de wijk en waar is behoefte aan en wie gaat die behoefte polsen? Dat zou eigenlijk jongerenwerk moeten doen of de gemeente.

De gemeente moet daar z’n rol in pakken want dat is de regisseur van veiligheid en openbare orde. Die moeten daar iemand voor wegzetten en ze zijn nu gelukkig langzaam zover dat ze dat ook inzien. Dat kan de buurtcoördinator van de gemeente zijn of ze kunnen er een apart project van maken en daar iemand voor aanstellen. Pak dan een project Slotjes - Oosterheide. Wat is er goed in de wijken en wat kan er beter? Waar is behoefte aan, wat missen we in die wijken en waar hebben we geen beeld van? 

Die tweet was eigenlijk bedoeld voor de gemeente want de gemeente praat veel maar moet af en toe eens geprikkeld worden ook iets te doen als regisseur van veiligheid en openbare orde. Ga eens wat doen, wij willen meehelpen en iedereen wil meehelpen. En dat komt nu langzaam op gang.

Ik heb er reacties op gekregen van de gemeente, bewoners en van BN DeStem. Ik had ook nog een tweet verstuurd over ‘Rent a Cop’ en daar komen verschrikkelijk leuke reacties op. Ik heb er nou zodanig veel dat ik er in maart 2 dagen  mee kan vullen want dan gaan we de wijk in. Wat en waar we die dag allemaal gaan doen wordt nog gepubliceerd. Er waren volop reacties van mensen en degenen die een idee hebben ingebracht mogen er ook bij zijn die dag, die mogen met ons meelopen.

Wat kunnen mensen zelf doen?
Belangrijk is dat mensen met elkaar in gesprek blijven. Je ziet dat buren elkaar bijna niet kennen en dat is best wel zonde. Eigenlijk zou er per woonblok een contactpersoon moeten zijn die sociaal vaardig is, die contact legt met anderen en dingen ziet en signaleert en doorspeelt aan de wijkagent, aan maatschappelijk werk of sociaal wijkteam.

Als jij in een straat woont en je weet dat ergens een oude vrouw woont en je ziet haar niet meer buiten, dat je de wijkagent een seintje geeft dat je het niet vertrouwt. Of dat in een straat ergens de lamellen dicht blijven en je ziet er nooit iemand behalve dat er ’s avonds af en toe iemand een uurtje is, dan moet je je misschien afvragen of het geen wietplantage is.

Dat je per straat met elkaar bekijkt: hebben we het goed voor elkaar in onze straat, is het veilig? Met buurtpreventie loopt dit goed maar je moet wel mensen hebben die dat willen want het vraagt wel iets van je maar begin desnoods kleinschalig met enkele straten.

Hoe zou jij later graag herinnerd willen worden als je hier afscheid neemt?
Ik heb altijd de Fair Play gedachte gehad, dat deed ik in Breda als wijkagent ook. Eén keer waarschuwen en de tweede keer onherroepelijk een bekeuring. Want je hebt als wijkagent wat terug nodig uit de wijk, als je mensen meteen rigoureus bekeurt is dat leuk en aardig maar voor wie? Voor de staat. Maar ik wil wel informatie hebben. En als jij net 230 Euro boete hebt gekregen omdat je zat te bellen in de auto, dan vertel jij mij niks. Als je eerst een waarschuwing krijgt en iemand een kans geeft, dan ben je sneller geneigd iets te vertellen dan wanneer je meteen een bekeuring krijgt. Fair Play model is investeren als wijkagent. Wel duidelijk zijn: eerst waarschuwen maar volgende keer…

Dus ja, hoe wil ik herinnerd worden? Als Aad van Wensen de wijkagent waar je van op aan kon, waar je iets aan had en iets mee kon.

Peter de Kock

zaterdag 4 februari 2017

Beste McDonalds Oosterheide

Beste McDonalds Oosterheide,

Meer dan tien jaar woon ik in Oosterheide en kom ik jullie verpakkingen tegen: op straat, op het fietspad, in de bosjes, langs het kanaal, in speeltuintjes, langs de oprit van de A27 en in de woonwijken.




Sinds november 2013 ruim ik die verpakkingen samen met wijkbewoners ook op. Jullie ruimen die verpakkingen zelf op, dat weet ik. Dat doen jullie op en rondom de parkeerplaats bij jullie zaak. Helaas is dat niet genoeg en vinden we jullie verpakkingen tot ver in Oosterheide of zelfs nog verder.

Jullie gooien het daar niet weg, ook dat weet ik, maar jullie kunnen wel wat aan preventie doen:

Is het niet geniaal, briljant, awesome, f@ck@ing great?

McDonalds Oosterheide, willen jullie alsjeblieft Oosterheide preventief vrijwaren van jullie verpakkingen?

Dank jullie wel

Peter de Kock